Het einde van de Ramones: waren de punkrockers vervloekt?

“Ik heb erg gemengde gevoelens over het hele gebeuren, want aan de ene kant is er niets beters dan de Ramones”, vertelde zanger Joey Ramone in 1995 aan Billboard. “Maar aan de andere kant is er veel weerstand, veel rotzooi, veel frustratie en veel politiek.”

Het einde van de band hing al langer in de lucht. De tweespalt binnen de groep was al een poos zichtbaar. Ondanks de overduidelijke invloed die de Ramones hadden op rockers uit het Generation X-tijdperk, zoals Nirvana, Green Day en anderen, waren ze voor de kinderen uit die tijd oud nieuws. Halverwege de jaren 90 was het einde onvermijdelijk.

De band bracht in juli 1995 een laatste LP uit, ‘Adios Amigos’, en nam deel aan de ‘Lollapalooza’-tournee van 1996, met Metallica en Soundgarden als headliners.

Op het podium waren de Ramones de personificatie van eenheid. Ze leken wel versmolten. De vier mannen waren hetzelfde gekleed – in leren motorjacks, verweerde jeans, sneakers – hadden dezelfde donkere haarkleur, deelden dezelfde alias ('Ramone'). Johnny en Dee Dee zagen er onoverwinnelijk uit. Tussen hen in stond leadzanger Joey – slungelig, met een donkere bril en een haarbos die over zijn ogen viel.

Als ze het podium verlieten, viel dat hechte gevoel weg. Ze stapten in hun busje en reden in stilte naar een hotel of hun volgende optreden. Twee van de leden, Johnny en Joey, spraken het grootste deel van de 22-jarige geschiedenis van de band niet met elkaar.

De laatste show werd afgesloten met een cover van de Dave Clark Five-klassieker ‘Any Way You Want It’, met Eddie Vedder van Pearl Jam als gastartiest (een goede vriend van gitarist Johnny Ramone). “Als dit de laatste show van de Ramones is, dan is dat een schande voor de rock-'n-roll”, zei Lemmy van Motörhead in een interview op de avond van het laatste optreden van de Ramones. “Alles over rock-'n-roll zat in hun nummers en als ze weg zijn, dan is dat verdomd jammer.”

Na het slotakkoord ging iedereen zijn eigen weg. “We deden de show en na afloop zei niemand iets”, herinnerde drummer Marky Ramone zich later. “Niemand nam afscheid van elkaar.” “Ik zei niets tegen de andere jongens, ik liep gewoon weg - zo leefde ik mijn leven”, vertelde gitarist Johnny Ramone aan Rolling Stone. “Natuurlijk voelde ik een soort verlies. Ik wilde het gewoon niet toegeven.”

In de jaren daarna overleden de leden van de band één voor één. Eerst zou Joey bezwijken: de zanger stierf in 2001 op amper 49-jarige leeftijd aan de gevolgen van lymfeklierkanker. De ruzie tussen hem en Johnny – naar verluidt omdat Johnny uitging met Joey’s vriendin Linda en later met haar trouwde – is nooit bijgelegd. Drummer Marky was de enige Ramone die Joey bezocht tijdens zijn strijd tegen de ziekte.

Daarna was bassist Dee Dee aan de beurt: hij stierf in 2002 op 50-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne. Twee jaar later overleed Johnny op 55-jarige leeftijd aan prostaatkanker. “In januari daaropvolgend werd hij gecremeerd. Diezelfde maand werd er een metershoog bronzen standbeeld van de gitarist onthuld op de Hollywood Forever Cemetery in Los Angeles”, schreef Rolling Stone.

De oorspronkelijke drummer Tommy overleed in 2014, eveneens aan kanker. Het originele viertal was niet meer.

De Ramones hebben nooit een echte hitsingle gescoord. Bij leven hadden ze geen mainstreamsucces, maar na de dood van de oorspronkelijke leden werd de erfenis van de Ramones steeds meer in de mainstream opgenomen. Vandaag worden ze op handen gedragen en lopen mensen met bandshirts van de Ramones over straat. Geen van de oorspronkelijke leden heeft lang genoeg geleefd om die hernieuwde status mee te maken.