Metallica-frontman James Hetfield wordt 60: een beknopte biografie

James Alan Hetfield zag het levenslicht op 3 augustus 1963 in Downey, Californië, als zoon van Cynthia Bassett, een operazangeres, en Virgil Lee Hetfield, een vrachtwagenchauffeur. Hij is van Duitse, Engelse, Ierse en Schotse afkomst. Zijn ouders scheidden in 1976, toen Hetfield 13 was. Virgil en Cynthia waren zeer gelovig, en in overeenstemming met hun overtuigingen keurden Hetfields ouders medicijnen of enige andere medische behandeling sterk af, zelfs toen Cynthia stervende was aan kanker. Ze stierf in 1979, toen James 16 jaar oud was. Na de dood van zijn moeder ging Hetfield bij zijn oudere halfbroer David wonen. Virgil stierf eind 1996, tijdens Metallica’s ‘Load’-tour.

Zijn strenge, christelijke opvoeding werd de inspiratie voor veel van Hetfields songteksten later in zijn carrière bij Metallica, waaronder het nummer ‘The God That Failed’ vanop hun naamloze album uit 1991. Hetfield was negen jaar oud toen hij met pianolessen begon, waarna hij de drums van zijn halfbroer David uitprobeerde en ten slotte, op 14-jarige leeftijd, gitaar begon te spelen bij Robert Okner. Hij noemde Aerosmith zijn belangrijkste muzikale invloed als kind en gaf te kennen dat de Amerikaanse rockband de reden was dat hij gitaar wilde spelen.

James werd lid van een paar garagebands (twee daarvan waren Obsession en Leather Charm), maar dat leverde niet veel op. Hij zou via een advertentie in de plaatselijke muziekkrant al snel een muzikale geestverwant vinden in Lars Ulrich, een drummer/metalfan uit L.A. die uit Denemarken kwam. Ulrich bracht Hetfield in contact met de klanken van de New Wave en British Heavy Metal-beweging (Judas Priest, Iron Maiden, Motorhead, Diamond Head, Venom, Saxon, Angel Witch, etc.) en de twee besloten samen een groep te vormen die een reactie zou zijn op alle glam metalbands die Los Angeles infiltreerden: Metallica was geboren.

In het begin van de jaren 80 dreigde heavy metal immers te verworden tot een met haarlak en make-up besmeurde parodie. Bands als Metallica brachten metal terug naar zijn oorspronkelijke, recht-door-zee vorm. Terwijl de meeste andere metalzangers poseerden voor de camera en zongen over seks, drugs en rock-‘n-roll, was de aanpak van Metallica-zanger/gitarist James Hetfield, met zijn haveloze jeans en onverzorgde haar, een zeer welkome breuk met de norm. Hij zong (nou ja, schreeuwde) over serieuze onderwerpen terwijl hij intense metalriffs uitbraakte op zijn Gibson Explorer of Flying V.

Na hun verhuizing naar San Francisco in het begin van 1983, creëerde de band (met bassist Cliff Burton en gitarist Dave Mustaine) een behoorlijke buzz in de metal underground, wat leidde tot een platencontract. Mustaine vervangen door Kirk Hammett voor het debuut van het kwartet, ‘Kill 'Em All’. Er volgden meer iconische albums (‘Ride the Lightning’, ‘Master of Puppets’) voordat Metallica z’n grootste tragedie meemaakte: de dood van Burton eind 1986.

Hetfield en zijn bandleden bleven doorgaan. Jason Newsted nam Burtons plaats in. Het grootste commerciële succes van de band kwam met deze line-up: ‘And Justice for All’ (1988) en een titelloze release in 1991. Hetfield viel tijdens tournees in de jaren 80 verschillende keren uit (een roadie viel toen in om zijn gitaarpartijen te doen) door botbreuken als gevolg van skateboardongelukken en eenmaal door tweedegraads brandwonden die hij opliep door een pyro-ongeval op het podium in 1992.

Naast zijn taken bij Metallica was Hetfield ook gastartiest op albums van vrienden, zoals Primus’ ‘Antipop’. Hij trouwde met Francesca Tomasi in 1997. Samen heeft het koppel drie kinderen: Marcella, Cali en Castor. Na een huwelijk van 25 jaar vroeg Hetfield vorig jaar de scheiding aan.

Begin 2001 leek het erop dat het voortbestaan van de band aan een zijden draadje hing, toen een onthullend bandinterview in Playboy (waarin Hetfield terugblikte op zijn moeilijke jeugd, zijn nieuwe rol als echtgenoot/vader en hij zijn bandleden bekritiseerde) snel werd gevolgd door Newsteds vertrek uit Metallica. 

Maar het succes van de band kende geen grenzen. Hetfield moest echter een pauze inlassen. Hij verliet de band in 2001, maar werd niet vervangen. De band ging akkoord met een hiatus. Ongeveer een jaar later, in 2002, kwamen ze weer bij elkaar. De tijd uit elkaar had de band goed gedaan en ze waren klaar om weer muziek te maken. Hun eerste album van de nieuwe eeuw was ‘St. Anger’. In 2003 produceerde de band een documentaire: ‘Some Kind of Monster’. Daarin verklaarde Newsted dat hij zich nooit echt geaccepteerd heeft gevoeld. Als voornaamste reden voor zijn exit uit Metallica noemde hij de bemoeizucht van Hetfield, die er alles aan deed om de bandleden bij Metallica te houden en niets te doen buiten de band om. Wat ook meespeelde was het volgens hem overmatige alcoholgebruik van Hetfield.

In 2008 volgde nog een album: ‘World Magnetic’. Op 4 april 2009 werd Hetfield, samen met de resterende Metallica-leden Ulrich, Hammett, Trujillo, evenals voormalig bassist Newsted en de overleden Cliff Burton (die werd vertegenwoordigd door zijn vader), opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

In 2011 bracht Metallica samen met Lou Reed misschien wel z’n grootste miskleun uit: ‘Lulu’. In 2013 verscheen met ‘Metallica Through the Never’ een film over de band. Datzelfde jaar deed Metallica ook iets wat geen enkele andere band ooit had gedaan: een liveconcert geven op Antarctica. In 2017 dropte Metallica z’n tiende studioalbum: ‘Hardwired...To Self-Destruct’. In april van dit jaar verscheen hun elfde: ‘72 Seasons’.

Tijdens de lange carrière van James Hetfield bij Metallica hebben hij en de band bijna 30 muziekprijzen gewonnen en zijn ze genomineerd voor meer dan 60 andere prijzen. De band heeft onder meer negen Grammy’s en twee MTV Video Music Awards op z’n palmares staan.