Vijf artiesten die hun stempel drukten op de muziek van Iggy Pop

Iggy Pop pronkt in de Werchter-galerij van festivallegendes. Hij stond al op het podium van Rock Werchter in 1987 en 1991, met de hits ‘Candy’ en ‘Real wild Child’, en keerde terug in 2016. Voor deze nieuwe editie trapt hij de festiviteiten af op 29 juni op The Barn vanaf 22u15. Hoewel hij solo blijft optreden, zijn punkband lijkt lang vervlogen, blijft hij de gekste zanger in de rockscene. Hij is de trotse vertolker van tijdloze meesterwerken als ‘I Wanna be your dog’, ‘Lust for Life’ en ‘The passenger’.

Hij heeft 24 soloalbums op zijn naam staan, waarvan de meest recente ‘Every Loser’ uit 2023. Opnieuw bewijst hij dat hij nog steeds in the game zit. Hij wordt vaak de peetvader van de punk genoemd en is een van de weinige artiesten die gespaard is gebleven van de punkgolf van de late jaren 1970. Als voorloper van de protopunk werd Iggy Pop beïnvloed door volgende vijf artiesten.

Als Iggy Pop vandaag de dag nog steeds wordt beschouwd als een podiumbeest, komt dat door zijn dynamische podiumcapriolen in ontbloot bovenlijf en de krachttermen die hij daarbij hanteert, doorspekt met een vleugje zelfverminking. Op het podium gaat hij helemaal los, al kregen zijn wilde podiumacts amper aandacht, in een tijd dat de Rolling Stones de krantenkoppen haalden. The Stooges waren toen nog nobele onbekenden.

In 1967 werd een nieuw livefenomeen geboren. Jim Morrison, frontman van The Doors, had een enorme invloed op Iggy Pop. Hij wordt zelfs beschouwd als zijn spirituele zoon. De legende van The Doors werd gevormd tijdens concerten. De extravagantie van de band betoverde het publiek. Morrison was ziekelijk verlegen in het dagelijkse leven, maar op het podium leefde hij zich helemaal uit: hij hoste als een bezetene, deed zeer suggestieve en provocerende bewegingen of sjamanistische danspassen. Het podium was zijn uitlaatklep. Hij hield zijn microfoon sensueel vast en liet hem nooit meer los. In een interview met Rolling Stone herinnerde Iggy Pop zich: “Het was de manier waarop hij de microfoon vasthield - de positie en de greep. Hij hield zich vast aan de voet. Niemand anders deed dat.”

Hoewel de ster The Stooges rijzende was, verkochten ze niet veel albums. De interactie met het publiek ging tot het uiterste. Volgens sommigen was Iggy Pop de uitvinder van stage diving, de daad van het in het publiek duiken vanaf het podium. Hij kon zich ook in het publiek begeven om met iemand te vechten of gewoon een praatje te slaan. Rock-'n-roll ging over jezelf bevrijden van sociale conventies. Iggy Pop adopteerde de houding van Morrison op het podium. Toen Morrison stierf, klopten The Doors bij hem aan met de vraag of hij hun frontman wou vervangen. Hij bedankte voor die eer.

Alle grote rockzangers hebben op een bepaald moment in hun carrière Mick Jagger als voorbeeld genomen. Hij was de ultieme rockster. Voor Iggy Pop waren het vooral Jaggers uiterlijk en zijn manier van bewegen die hem aantrokken. De eerste keer dat hij hem nummers als ‘Satisfaction’ zag uitvoeren, was hij gebiologeerd door zijn typerende bewegingen op het podium.

The Stooges hielden nooit van funk. Hun muziek was chaotischer, maar Iggy Pop wist precies wat hij met die chaos aan moest. Hij werd geïnspireerd door andere artiesten die niet in zijn muzikale hokje pasten; in feite past hij in geen enkel hokje. Als hij het heeft over de grootste artiesten die hij heeft gekend, noemt hij vaak James Brown als eerste. “James Brown is zeker de meest geweldige persoon die ooit heeft geleefd. Ik kan in vrede sterven in de wetenschap dat ik hem van dichtbij heb gezien en gekend.”

Hij rekent ‘Star Time’ tot zijn favoriete albums, ook al is hij geen grote fan van funk. Hij kon voelen hoe strak de band van James Brown was op nummers als ‘Please, please, please’.  In sommige nummers van Iggy Pop, zoals ‘Shake Appeal’, voel je de geest van James Brown.

Het lijkt bijna vanzelfsprekend. De King heeft een enorme invloed gehad op de podiumervaring van rock. Als Chuck Berry de eerste songwriter van de rock was, dan was Elvis Presley de eerste showman van de rock. Velen werden geïnspireerd door zijn legendarische heupbewegingen.

Terwijl Elvis in de jaren 1950 nieuwe wegen insloeg, was de kleine James Newell Osterberg gefascineerd door de bewegingen van Elvis Presley. Zelfs toen al oefende hij de iconische moves van The King. Dat benenspel reproduceerde hij een paar jaar later bij The Stooges, net als de bekende droge humor van Elvis.

Hoewel de twee mannen op muzikaal vlak weinig gemeen hebben, waren hun carrières zeer nauw met elkaar verweven. In de jaren 1970 kruisten hun wegen. Ze ontmoetten elkaar in een bar en wisselden wilde ideeën uit. Bowie was helemaal weg van de nihilistische, brute muziek van The Stooges. Zozeer zelfs dat hij zijn diensten aanbood om hun derde album, ‘Raw Power’, in 1973 te mixen. Het album, hoewel niet zo succesvol toen het werd uitgebracht, wordt door velen beschouwd als de hoeksteen van de punkrock.

Ze werden een soort rockbroeders. Iggy raakte aan de drugs. Hij zette zijn hele hebben en houden op het spel voor een fix. The Stooges gingen in 1974 uit elkaar. Bowie wierp Iggy Pop een reddingsboei. Hij kreeg hem weer op de rails door hem te begeleiden op zijn Europese tournee. Pop kreeg een nieuw contract bij een label. Zijn weldoener hield toezicht op zijn eerste twee soloalbums: ‘The Idiot’ en ‘Lust for Life’.

Toen Bowie in 2016 overleed, zei Iggy Pop dat zijn verstandhouding met Bowie anders was dan alle andere creatieve relaties die hij had gehad: “Deze man redde me van een professionele en misschien wel persoonlijke vernietiging - zo simpel is het”, legde hij uit. “Veel mensen waren geïnteresseerd in mij, maar hij was de enige die genoeg gemeen had met mij, die echt hield van wat ik deed en zich ermee kon identificeren, en die ook pure intenties had om me te helpen.”