De crème de la crème in het rijke oeuvre van U2

Muziek | Deze week loste de Ierse wereldband U2 met 'Songs of Surrender' een nieuwe plaat, waarop 40 oude nummers in een nieuw jasje gestoken worden. De band rond Bono vervaardigde sinds 1976 enkele onsterfelijke wereldhits. Pickx stelde een U2-hitparade op.

Door Pickx

Gepubliceerd op 19.03.23

3min

Sunday Bloody Sunday (1983)

"How long, how long must we sing this song?" Misschien wel de grootste klassieker van allemaal: de openingstrack van het doorbraakalbum 'War' uit 1983. Op 'Songs of Surrender' steekt deze anti-oorlogssong in een nieuw jasje. Bono, zanger van U2, hekelde de algemene spiraal van geweld in zijn geboorteland, het bloedvergieten en de politieke twisten, en ijverde voor vrede.

'Sunday Bloody Sunday' is zonder twijfel een van de meest maatschappelijk betrokken nummers van U2. Het lied gaat over de gespannen situatie in Noord-Ierland en verwijst meer specifiek naar twee gewelddadige incidenten. Het ene incident vond plaats in 1920, toen een IRA-operatie een bende aanviel. Diezelfde dag nog volgden de gruwelijke represailles. Het nummer refereert ook naar een incident uit 1972 toen 14 Ieren het leven lieten bij een schietpartij in een gitzwart hoofdstuk in de Ierse geschiedenis dat bekendstaat als 'The Troubles'. Britse soldaten openden het vuur op een vreedzame maar verboden demonstratie. In de volksmond wordt nog steeds naar deze twee tragische gebeurtenissen verwezen als 'bloederige zondag'.

In april 1998, 26 jaar na de feiten, werd een nieuw onderzoek geopend naar 'Bloody Sunday'. Het was de Britse premier Tony Blair die in 1998 een heropening mogelijk maakte van het onderzoek naar de verantwoordelijkheid van Britse troepen in de slachtpartij. Daarvoor hebben meerdere elementen meegespeeld: de opeenvolgende getuigenissen die unaniem bevestigen dat de slachtoffers ongewapend waren; de toenemende druk vanuit Dublin en vooral de nieuwe Labour-regering die minder dan de conservatieven toegevingen doet aan de protestanten en druk op zoek is naar een vredesakkoord.

I Still Haven’t Found What I’m Looking For (1987)

Het tweede nummer van 'The Joshua Tree' uit 1987 werd een wereldhit. U2 haalde zo voor de tweede opeenvolgende keer de koppositie in de US Billboard Hot 100. Het nummer ontstond uit een demo die de band opnam, waarop drummer Larry Mullen Jr. een uniek ritmepatroon speelde.

De tekst beschrijft het spirituele verlangen. U2 haalde voor het hele album inspiratie bij de Amerikaanse muziek. Zo vertoont 'I Still Haven't Found What I'm Looking For' invloeden uit de gospelmuziek.

De song kreeg twee nominaties bij de 30ste Grammy Awards in 1988, voor 'Record of the Year' en 'Song of the Year'. Tal van critici en publicaties rekenen de hit bij de beste nummers in de muziekgeschiedenis. Muziektijdschrift Rolling Stone plaatste de song op nummer 93 in zijn lijst van 'The 500 Greatest Songs of All Time'.

With Or Without You (1987)

Ook de derde track op succesplaat 'The Joshua Tree' verwierf wereldfaam. Het werd op 16 maart 1987 uitgebracht als leadsingle van het album. De song werd de eerste nummer één hit van U2 in zowel de Verenigde Staten als Canada. De song klinkt als een liefdeslied, maar de tekst van het nummer is geïnspireerd door Bono's tegenstrijdige gevoelens over het leven dat hij leidt als muzikant en huisvader.

De song staat steevast op de setlist tijdens de tournees van de band en verscheen op veel van hun compilatiealbums en concertfilms. 'With or Without You' is het op één na meest gecoverde nummer van U2. In 2004 plaatste het tijdschrift Rolling Stone het nummer op de 131ste plaats op zijn lijst van 'The 500 Greatest Songs of All Time'. In 2019 werd 'With Or Without You' gespeeld op de begrafenis van de verongelukte wielrenner Bjorg Lambrecht.

Ook deze klassieker prijkt in een nieuwe versie op 'Songs of Surrender'.

Where The Streets Have No Name (1987)

Het openingsnummer van 'The Joshua Tree' werd in augustus 1987 uitgebracht als de derde single van het album. De tekst mijmert over de mogelijkheid om iemands religie en inkomen te identificeren aan de hand van de straat waarin hij woont, met name in Belfast. Voor producer Brian Eno was de sound van 'Where the Streets Have No Name' een overkill aan U2 en daarom wilde hij het nummer schrappen. Een geluidstechnicus was het daar absoluut niet mee eens en kon Eno – godzijdank – op ander gedachten brengen.

'Where the Streets Have No Name' werd geprezen door critici en groeide uit tot een commercieel succes. U2 speelde de song op een dak in Los Angeles voor de opnames van de videoclip, die een Grammy won voor 'Best Performance Music Video'.

Beautiful Day (2000)

U2 pakte deze week op Twitter uit met een trailer, waarop een stukje van een herwerkt 'Beautiful Day' te horen is. Op 9 oktober 2000 bracht U2 deze eerste single van het tiende studioalbum ‘All That You Can’t Leave Behind’ uit. ‘Beautiful Day’ werd nummer één in verschillende landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk en Canada.

De woorden die Bono neerpende gaan over de uitdagingen van het dagelijkse leven en de moed die nodig is om het positieve te zien en eraan vast te houden. De tekst blijft vandaag nog steeds relevant met de boodschap om het materiële los te laten, de kleine dingen des levens te waarderen en het leven te aanvaarden zoals het komt.

De gespecialiseerde pers ontving de nieuwe single met lovende kritieken, dus de prijzen volgden snel. In 2001 ontving U2 voor ‘Beautiful Day’ de Grammy's voor ‘Lied van het jaar’ en ‘Opname van het jaar’. Sinds 2001 maakt het nummer dan ook steevast deel uit van de liveset van Bono en de zijnen.

De Ieren namen geen genoegen met één videoclip, dus namen ze er maar liefst drie op voor het nummer. De bekendste en voornaamste werd opgenomen in de luchthaven Charles de Gaulle in Parijs, waar Bono door de gangen en de taxistelplaatsen sjokt. Daarna haalt de groep de instrumenten boven op de landingsbaan en onder de opstijgende vliegtuigen. In september 2000 nam U2 ook een liveversie op van ‘Beautiful Day’. De band stond daarvoor op het dak van het Clarence Hotel in Dublin.

One (1992)

Ook deze klassieker figureert in een herwerkte versie op 'Songs of Surrender'. 'One' is het derde nummer van het zevende U2-album, 'Achtung Baby' (1991) en werd uitgebracht als de derde single van de plaat in februari 1992. Tijdens de opnamesessies van het album in de Hansa Studios in Berlijn ontstond een conflict tussen de bandleden over de richting van de bandsound en de kwaliteit van hun materiaal. De spanningen leidden er bijna toe dat de band uit elkaar ging, totdat ze een doorbraak bereikten met de improvisatie van 'One'.

De tekst, geschreven door Bono, werd geïnspireerd door de gebroken relaties van de bandleden en de Duitse hereniging. Hoewel de tekst ogenschijnlijk 'verdeeldheid' beschrijft, wordt hij op andere manieren geïnterpreteerd.

'One' werd uitgebracht als een benefietsingle, waarvan de opbrengst naar aidsonderzoek ging. Het werd door critici geprezen bij de release en is sindsdien opgenomen in peilingen van de beste nummers aller tijden. In 2005 nam de Amerikaanse zangeres Mary J. Blige samen met Bono een cover op van de hit voor op haar album 'The Breakthrough'.