The Notorious B.I.G. is 26 jaar dood: dit is zijn culturele erfenis

Christopher Wallace, de echte naam van The Notorious B.I.G., reisde in februari 1997 af naar Los Angeles, Californië, om zijn tweede studioalbum ‘Life After Death’ te promoten en een videoclip te filmen voor de single ‘Hypnotize’. Hij had reeds beveiliging ingehuurd omdat hij vreesde voor zijn veiligheid. En met reden: de voortdurende East Coast-West Coast-hiphoprivaliteit bereikte een kookpunt met de moord op Tupac Shakur zes maanden eerder. Wellicht waren enkele individuen uit op wraak. Biggie ontving steeds meer doodsbedreigingen.

Op 9 maart begaf Biggie zich met zijn entourage naar een afterparty met enkele vrienden. Toen zijn SUV stopte voor een rood licht, kwam een donkerkleurige Chevrolet Impala SS aangereden, die naast zijn auto stopte. De bestuurder van de Impala, een zwarte man, draaide zijn raam naar beneden, trok een 9mm-pistool en schoot op de SUV; vier kogels raakten Wallace. Hij werd door een toevallige voorbijganger in kritieke toestand naar het ziekenhuis overgebracht waar artsen nog een spoedthoracotomie uitvoerden, maar alle hulp kwam te laat: hij werd om 1u15 dood verklaard.

Volgens het openbaar gemaakte autopsierapport werd de zwaarlijvige rapper geraakt door vier kogels. Slechts één daarvan bleek dodelijk. Die kogel perforeerde zijn hart en enkele andere organen en bleef steken in zijn linkerschoudergebied. Algemeen wordt aangenomen dat de moord op Biggie Smalls toe te schrijven valt aan de strijd tussen twee stromingen binnen de toenmalige hiphopwereld: de East Coast (rond Notorious B.I.G) en de West Coast (rond Tupac Shakur).

Biggie Smalls was afkomstig uit Brooklyn (New York) en een vertegenwoordiger bij uitstek van de 'gangstarap'. Hij groeide op op straat en verkocht op zijn tiende al crack. Op zijn 17de ging hij van school weg en zat negen maanden lang in een gevangenis in North Carolina.

Op zijn eerste album ‘Ready to Die’ deed Notorious zijn handel en wandel uit de doeken. De realistische en gewelddadige beschrijving van het leven in de ghetto's ging bij muziekcritici niet onopgemerkt voorbij. “Mijn muziek is somber, met een ondertoon van walging. Een groot deel van mijn leven speelde zich af in de goot”, liet Biggie zich ooit ontvallen in een interview. Van zijn debuutalbum gingen meer dan één miljoen exemplaren de deur uit. Biggie werd door de zwarte gemeenschap en de hiphopcultuur op een voetstuk gezet.

Het tweede werkstuk van The Notorious B.I.G., dat op 25 maart postuum in de VS werd uitgebracht, kreeg de titel ‘Life After Death’ mee.

Biggie maakte midden jaren negentig zoveel indruk op zijn collega's dat bijna elke New Yorkse rapper een nummer heeft opgenomen met een shout-out naar hem. Tot op de dag van vandaag beïnvloeden Biggies vakkundige songteksten en storytelling de hiphopwereld. Zijn oeuvre is zo hoogwaardig en invloedrijk dat zijn songs miljoenen artiesten en publiek over de hele wereld blijven inspireren.

Zijn album ‘Ready To Die’ betekende een keerpunt in de jarenlange muzikale dominantie van de West Coast. Biggie veranderde als opkomende rapper eigenhandig de hele hiphopindustrie van die tijd. Biggie is daarenboven de personificatie van het rags to riches-principe – van straatboefje naar gevierd celebrity.

Ook decennia na zijn dood blijft The Notorious B.I.G. de hiphopwereld beroeren. Getuige daarvan is het succes van de documentaire ‘Biggie: I Got a Story to Tell’, die in 2021 op Netflix verscheen. Het tijdschrift Rolling Stone noemde Biggie Smalls ‘de grootste rapper die ooit heeft geleefd’.

Biggie behandelde taboe-onderwerpen in zijn teksten, maar die waren niet taboe in zijn wereld. Ze waren zijn leven. Zo doorbrak hij het taboe op geestelijke gezondheid al in 1994 met zijn single ‘Suicidal Thoughts’ en maakte het delicate onderwerp bespreekbaar. De samenleving schenkt pas de laatste jaren de nodige aandacht aan dit soort topics; Biggie was in dat opzicht zijn tijd vooruit.

Niet alleen op muzikaal vlak maar ook op gebied van mode drukte Biggie zijn stempel. Zo zijn laarzen van Timberland synoniem geworden met hiphop en specifiek de New Yorkse cultuur. Hoewel ze oorspronkelijk werden ontworpen voor de arbeidersklasse in New England in 1952, namen de laarzen een hoge vlucht in de jaren 1990 toen rappers zoals Biggie ze begonnen te dragen.

Black excellence, het uitpakken met je succes als lid van de Afro-Amerikaanse gemeenschap, is een relatief nieuw begrip waar Biggie al in de jaren 90 de basis voor legde. Als je zijn muziekvideo’s doorgrondt, zie je dat hij merken die voorheen niet met de zwarte cultuur werden geassocieerd, op de voorgrond bracht. Champagnemerk Moët & Chandon bijvoorbeeld; dat merk richtte zich niet langer op een blank en rijk publiek toen Biggie champagneflessen liet knallen in zijn clips als teken van een glamoureus leven. De drank werd op slag getransformeerd van een gewoon champagnemerk tot een symbool van wat weldra de popcultuur zou worden. Dit had veel te maken met Biggie, die in zijn muziek verwees naar andere bekende merken als Alizé en Dom Perignon.

Voor de Afro-Amerikaanse gemeenschap was Biggie een symbool van trots en emancipatie. En dat is hij overigens nog steeds. 26 jaar na zijn dood is The Notorious B.I.G. nog overal in het New Yorkse straatbeeld te zien: hij siert er tal van gebouwen in de vorm van graffiti en andere straatkunst. Zijn erfenis leeft voort, en zal dat ongetwijfeld nog decennialang doen.