De grootste hits van Madness, skapop met een grote hoek af

One Step Beyond

Madness, dat eerst optrad onder de naam North London Invaders en nadien even als Morris and the Minors, werd gevormd in 1976. Na wat gejongleer met de samenstelling, kregen ze een contract bij het label 2 Tone Records. Dat label, dat ook bands als The Specials en The Selecter in de portefeuille had, zou bekend worden voor hun mengeling van punk en pop met ska en reggae. Hun muziek was populair in enkele Britse tegenculturen van die tijd, zoals de skinheads, rudies en mods.

Onder dat label bracht Madness in 1979 hun toepasselijk geflipte eerste album uit, met al even geflipte videoclips om de singles te begeleiden. Dat eerste album heette ‘One Step Beyond…’, de tweede single was het nummer ‘One Step Beyond’. Het lied was een cover van ‘Al Capone’ van Prince Buster, die een grote invloed had op het geluid van Madness. De band was zelfs vernoemd naar een van zijn nummers.

Het eindeloos herkenbare saxofoondeuntje van ‘One Step Beyond’ klinkt je gegarandeerd bekend in de oren.

Baggy Trousers

Het debuutalbum piekte op de tweede plaats van de Britse albumlijst, en de opvolger, ‘Absolutely’ uit 1980, deed dat kunstje nog eens over. In het thuisland kon je dus gerust van een razend succes spreken. Aan de andere kant van de oceaan verliep het nog wat moeizamer. Het Amerikaanse magazine Rolling Stone gaf ‘Absolutely’ maar één ster op vijf en was in het algemeen heel kritisch over de Britse ska-revival. “The Specials zijn niet zo goed, en Madness is gewoon The Blues Brothers met Engelse accenten”, schreven ze.

Toch was de verovering van het wereldwijde muziektoneel onhoudbaar ingezet. Op het tweede album stonden enkele van de grootste hits van de band, met ‘Baggy Trousers’, een nummer over stoeien op de speelplaats, op kop. En daar hoorde uiteraard weer een rebelse videoclip bij.

It Must Be Love

Gitarist Chris Foreman zei in een interview in Sounds Magazine uit 1979 al dat hij wilde dat de muziek van Madness mee evolueerde met de tijd. Zo gezegd, zo gedaan, want eind 1981 milderde de band hun typische uptempo ska voor een breder popgeluid. Zanger Graham “Suggs” McPherson mat zich een minder agressieve zangstijl aan, gedemonstreerd met hun cover van het nummer ‘It Must Be Love’, oorspronkelijk uitgebracht door Labi Siffre.

Wat echter niet veranderde, was hun gevoel voor humor en lollige danspasjes in de begeleidende videoclips.

Our House

Met de verandering in geluid kwam ook het succes in de Verenigde Staten. Daar brachten ze het compilatiealbum ‘Madness’ uit, dat de zevende plaats bereikte op de Amerikaanse albumhitlijsten. Daarop stond ook de single ‘Our House’, met voorsprong het grootste internationale succes dat de band ooit boekte.

Naarmate de jaren 80 vorderden, begon de motor van de band te pruttelen. Hun singles presteerden niet meer zo goed, wat uiteindelijk tot een split leidde in 1986. Maar toen een compilatiealbum het in 1992 erg goed bleek te doen, besloten ze een comeback te maken. Dat leidde tot nieuwe muziek, nieuwe concerten en zelfs een musical met muziek van Madness, vernoemd naar hun grootste hit: ‘Our House’.

House of Fun

‘Our House’ bracht de band succes in het buitenland, maar in eigen land boekten ze hun grootste succes ooit met een ander huis. ‘House of Fun’ is het enige nummer van Madness dat het hoogste schavot bereikte van de Britse hitlijsten. De bandleden maken hoorbaar plezier met het nummer dat bol staat van de puberale mopjes over een 16-jarige die voor het eerst condooms probeert te kopen. Wat zeggen ze ook alweer over een vos en zijn streken?

Madness wist nooit meer het enorme succes van het begin van de jaren 80 te evenaren, maar optreden doen ze vandaag nog steeds. De bandleden zijn intussen oude knarren, maar energie hebben ze nog steeds op overschot.

Bekijk ‘Madness: Before we was we’ op donderdag om 23u op Canvas of waar je ook bent via Pickx.be of de Pickx-app.