School Is Cool-frontman Johannes Genard graaft diep op vijfde worp ‘Brittle Dream’: “Die fundamentele vragen, daar ben ik nog niet uit”

We hoorden dat het nummer ‘Whisper on the Wind’ geïnspireerd is door je vragen en twijfels over het vaderschap. Vertel je in het hele album persoonlijke verhalen?

Johannes Genard: “Ja, sowieso. Ik heb de afgelopen twaalf jaar geleerd dat ik met het schrijven van muziek een lucratieve manier heb gevonden om op therapie te gaan. Soms denk ik zelfs dat ik iets te veel prijsgeef dat eigenlijk privé is. En dat terwijl ik altijd heb ontkend dat ik schreef over persoonlijke dingen. Nu ben ik beter aan het worden in bedenkingen uit het gewone leven omzetten in liedjesteksten die hopelijk universeler zijn dan enkel mijn verhaal. Ik heb een dubbele relatie met schrijven over wat in me omgaat.”

“Ik schreef inderdaad over de twijfels die ik had over mijn capaciteiten als vader. Mijn dochter is momenteel drie en er zijn nog geen zware ongelukken gebeurd, dus ik denk dat het best goed gaat, maar die fundamentele vragen, daar ben ik nog niet helemaal uit. Zo vraag ik me in sommige nummers af: ‘heb ik eigenlijk wel een soort van diepte?’ Ik heb filosofie gestudeerd, ik weet veel over geschiedenis en ik behoor tot de culturele sector, dus er wordt van me verondersteld dat ik een diep persoon ben die nadenkt over fundamentele dingen, maar ben ik dat wel? Heeft dat iets te maken met het feit dat ik niet gelovig ben? En ben ik wel echt niet gelovig?”

“Ik heb het gevoel dat ik nog maar net snap hoe het in elkaar zit”, hoorden we je eerder zeggen over het nieuwe album. Wat bedoel je daar precies mee?

Johannes: “Ik had het vooral over de dynamiek binnen een band, het schrijven van nummers, het opnemen van een plaat… Want dat vergt wel wat. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel dankbaar dat ik dit kan doen, maar het vraagt ook een enorme inzet. Elke nieuwe plaat betekent een grote stap in je leven. Wat ook altijd een uitdagend iets is, is een weg zoeken in de muziekbusiness. Zoveel hangt af van de subjectieve mening van anderen, en ik begin nog maar net te snappen hoe dat loopt.”

De vorige plaat verscheen in maart 2020 en droeg de naam ‘Things That Don’t Go Right’, wat jammer genoeg een profetische naam bleek te zijn. Door de pandemie is jullie tour gekortwiekt. Gaf dat je de ruimte om weer te beginnen schrijven of duurde het even voor je weer creatief kon zijn?

Johannes: “De gedwongen lockdown was voor mij niet echt rustgevend. Naast het feit dat ik nadacht over hoe we er nog iets van konden maken, kon ook mijn dochter, die toen een half jaar oud was, niet naar de crèche. Ze kon niet naar oma of opa, en mijn vriendin begon weer te werken. Toen ik met mijn dochter bezig was, vond ik dat ik maar beter aan het werk kon zijn aan nieuwe nummers, maar als ik boven in de studio zat, vond ik dat ik eigenlijk bij mijn dochter moest zijn. Ik heb mezelf dan keiharde shifts van drie uur opgelegd. En dat werkte: tijdens de eerste twee lockdowns heb ik gigantisch veel nummers geschreven en oude nummers afgewerkt. In het jaar 2021 heb ik eigenlijk niets meer gedaan. Ik heb wel de plaat afgewerkt, maar ik had amper energie of zin om nog nummers te schrijven. De vermoeidheid en hopeloosheid sloegen toe. Ik volgde alle regels op en ik stond ook achter de maatregelen die er waren, maar ik had geen grammetje solidariteit meer over, hoe cynisch dat ook mag klinken. Iedereen was alles beu.”

Een nummer als ‘Touching People’ klinkt dan weer als een hoopvol nummer dat vrij laat in de pandemie is geschreven. Daarin druk je wel medeleven uit.

Johannes: “Dat nummer is deels geïnspireerd op het feit dat ik mijn vader, die bijna 80 en risicopatiënt is, lang niet kon aanraken of zien. Hetzelfde gold natuurlijk voor mijn moeder, familieleden en vrienden. We hebben even getwijfeld om dat lied begin dit jaar al de wereld in te sturen omdat we merkten dat het einde van de pandemie in zicht was en omdat het anders wat relevantie zou verliezen. Maar we hebben het toch op de plaat gehouden omdat het gewoon een interessant nummer is.”

“Aan de titel van dat nummer hangt trouwens een anekdote vast. We waren op de Toots Sessies (miniconcerten die tijdens de pandemie opgenomen werden in Studio Toots van het VRT-gebouw, red.) om de eerste reeks af te sluiten. Isolde Lasoen interviewde ons. Ze vroeg of we spijt hadden van de titel van de plaat, ‘Things That Don’t Go Right’. We antwoordden lachend dat we onze volgende ‘Sunshine and Lollipops’ of ‘Touching People’ zouden noemen, want het idee om weer mensen te mogen aanraken, was toen heel stimulerend. De plaat hebben we uiteindelijk niet zo genoemd, maar het nummer wel.”

Maken jullie nu een inhaalbeweging wat optredens betreft? Komt er een grote tour aan?

Johannes: “We hebben een paar mooie optredens op de agenda, maar een grote tour zou ik het niet noemen. Volgend jaar spelen we ook nog wel in een paar clubs. We zijn een band die groot wil uitpakken, dus tijdens de pandemie hebben we dat gemist, ook al hebben we een aantal kleinere, soms akoestische sets gespeeld. In die periode hebben we ook beseft dat we leven voor live optredens. Onze boekingsstrategie was en is dat we zo veel mogelijk willen spelen. Er is geen klein festival waar het niet geweldig kan zijn en er is geen groot festival dat niet eens kan teleurstellen. Daarom is het altijd de moeite waard om alles aan te nemen.”

Jullie broeden al een hele tijd op de nieuwe nummers. Evolueren ze nog nadat ze opgenomen zijn? Maken jullie live versies?

Johannes: “Vroeger, toen ik een jonge twintiger was, wilde ik dat de nummers op het podium exact klonken zoals op de plaat. Ik wilde mijn songwritingkunsten zo getrouw mogelijk brengen, wat eigenlijk nutteloos was. Nu geven we de muziek live meer ruimte om te ademen. Met de vorige plaat hebben we dat heel concreet toegepast en daar kwamen heel spannende ideeën uit voort. Aan het nummer ‘Close’ hebben we bijvoorbeeld nog een eindstuk gebreid, waardoor het de ideale afsluiter is geworden van onze liveset. Dat is heel leuk, de mensen worden er helemaal wild van. We hebben nu langere intro’s of we jammen nog wat op het einde. Het zal bijvoorbeeld heel leuk zijn om ‘Whisper on the Wind’ live te brengen, want daar breien we een jazzy stukje aan. Met dit nieuwe album hebben we heel hard nagedacht over welke nummers leuk zouden zijn om live te spelen, we zullen live dan ook zeven of acht nummers van de nieuwe plaat spelen.”

School Is Cool treedt op 31 oktober op in De Singer in Rijkevorsel, op 3 november in Trix in Antwerpen en op 7 november in de Ancienne Belgique in Brussel.