Luister naar RORI, een jong Belgisch talent dat je snel moet ontdekken

In 'Monologue' vertel je hoe je met muziek begon, toen je op school een moeilijke tijd doormaakte. Liet jouw muziek je toe om daaraan te ontsnappen?

RORI: “Helemaal, en dat is nog steeds het geval. Ik was altijd een eenzaat. Het ging niet zo goed op school, ik kon niet goed aarden en had een andere persoonlijkheid. Het was niets voor mij om uren zitten te wachten tot de dag voorbij was. Ik kreeg er stress van. Toen ik Japanse manga en anime ontdekte, ging er een wereld voor me open. Die liet me toe om te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit. Ik nam zelfs mijn boeken mee naar school en tekende daar.

Ik luisterde in die tijd veel naar muziek, maar ik had niet door dat ik daar ooit mijn werk van kon maken. Op het platteland waar ik vandaan kom, is die gedachte heel ongewoon. Daar volgt iedereen het klassieke carrièrepad en betreden ze niet het artistieke pad. Het was de manga 'Nana', waarin een van de personages een zangeres is, die me deed beseffen dat een muzikale carrière een realistisch plan zou kunnen zijn."

Je begon je muzikale carrière met Valentin Vincent in de groep 'Beffroi'. Hij is helaas overleden, waardoor je een grote tegenslag kreeg te verwerken, zowel persoonlijk als muzikaal. Hoe heb je dit allemaal doorstaan?

RORI: "Ik denk dat iedereen verdriet anders ervaart. Ik zei tegen mezelf dat vreselijke dingen ons ertoe aanzetten om over het positieve te denken. Ik had destijds veel negatieve gedachten, existentiële vragen. En toen Valentin stierf, kwam alles in een stroomversnelling. Mijn hele leven werd in perspectief geplaatst. Ik accepteerde dat er in het leven vreselijke dingen kunnen gebeuren, maar ook hele mooie dingen. Het is aan ons om te kiezen. Ik besloot om daarna van het leven te profiteren, om te doen wat ik echt wilde, omdat Valentin dat zou hebben gewild.

Door dit te beseffen, kon ik me terug met muziek bezighouden. Ik wist dat het onhaalbaar was om Beffroi zonder hem voort te zetten, dus ging ik solo. Het was moeilijk, want ik moest helemaal opnieuw beginnen, werken en nog meer leren. Maar ik begreep tegelijk dat ik zelf de keuze had om te doen wat ik wilde, ook al is het moeilijk en ingewikkeld."

Hoe zou je je muziekstijl omschrijven?

RORI: "Ik vind het moeilijk om mezelf te definiëren met een enkele muziekstijl. Het belangrijkste voor mij is om een muzikale manier te vinden om verhalen te vertellen. Ik experimenteer graag met gitaar en mijn stem, of met de productie en mijn stem. Ik hou ervan om stijlen te mixen en ik wil alles ontdekken! Je zou kunnen zeggen dat ik popmuziek maak, maar voor mij is de basis van een nummer de boodschap die we daarin kunnen doorgeven."



Na 4 singles breng je je eerste EP uit. Kun je ons hierover meer vertellen?

RORI: "In de nummers op deze EP praat ik over de donkere kanten, mijn problemen in het leven. Ik praat over benauwdheid, angst, maar ook eenzaamheid, psychische problemen. Deze nummers zijn een beetje een collectie van alle negatieve dingen die ik afgelopen tijd heb gevoeld, maar ik probeer er via mijn muziek iets aan te doen. Ik laat me niet beperken door mijn emoties, ik wil iets positiefs uit deze moeilijkheden halen. Ik weiger me als slachtoffer te zien. Het is belangrijk dat we gewoon kunnen praten over het onderwerp geestelijke gezondheid, iets dat belangrijk is voor jongeren.
 
Toen ik jonger was, begreep ik niet wat er met me gebeurde. Het is belangrijk om deze gevoelens onder woorden te brengen. In mijn liedjes wil ik laten zien dat we ons niet moeten beperkten tot woorden. De titels van mijn nummers zijn misschien droevig maar de nummers doen je dansen."

Je begon je muzikale carrière met Engelstalige nummers. Met 'C’est la vie' experimenteer je in het Frans. In welke taal zullen we je op jouw nieuwe EP horen zingen?

RORI: "De nummers op mijn EP zijn in het Frans! Voor mijn eerste nummers koos ik het Engels omdat ik opgroeide in een Engelssprekende wereld. Alles wat ik bekijk of beluister, doe ik in het Engels of met Engelse ondertitels. Die taal stelt me in staat om alle dingen te leren en te ontdekken die me interesseren. Vroeger durfde ik niet in het Frans te schrijven omdat ik niet veel wist over de Franse muziekcultuur. Nu voel ik me veel zekerder. Frans blijft mijn moedertaal, het stelt me in staat om dieper te gaan met mijn nummers. We kunnen zo ook plezier hebben met woorden."

De serie 'Monologue' is een totaal andere manier om artiesten te interviewen. Wat vond je ervan en wat kunnen we daarin over jou ontdekken?

RORI: "Het was een heel leuke ervaring! Ik denk dat het vrij nieuw is om mezelf te horen spreken, omdat ik mezelf niet vaak openstel. Mensen ontdekken me via muziek, maar ze kennen me niet persoonlijk. In 'Monologue' zie je een meer intieme versie van mijzelf, dat is wat ik leuk vind aan dit project... het is de artiest die over zichzelf mag vertellen. Ik vind ook de beelden ongelooflijk, de enscenering versterkt mijn woorden echt. Wat ik hoop is dat mensen naar me willen luisteren en naar me willen komen kijken wanneer ik terug mag gaan optreden!

Ontdek de aflevering van RORI in 'Monologue' via deze link op Pickx of via de Pickx-app.

Lees ook onze andere interviews naar aanleiding van ‘Monologue’:

• Emma Bale is volwassener en kritischer geworden
• La Jungle, een ontdekkingstocht door onvergelijkbare trancerock