De meest iconische dancetracks, made in Belgium, gekozen door de People of Tomorrow!

Wat een weelde aan dancetracks. Wat een namen. Je kunt de volledige lijst hier beluisteren, maar wij geven alvast de top tien mee. Allemaal iconische songs! Met, we verklappen het toch al graag, ‘Universal Nation’ van Push, aka Mike Dierickx, op de benijdenswaardige eerste stek! Gooooooooo daaaaance!

Push - Universal Nation

Iconisch in al zijn eenvoud. Een track uit 1997 alweer, die nooit de ambitie had om het tot een internationaal succes te schoppen. Het lot zag dat evenwel helemaal anders ...

Gereleaset in 1998 op het legendarische Bonzai Records – Belgische stronghold – en vrijwel meteen opgepikt in Duitsland, Frankrijk en Spanje. De beat verspreidde zich snel en heel Europa ging voor de bijl: ‘Universal Nation’ werd een megahit. Terecht ook, want wie deze song door de speakers laat knallen, kan niet anders dan spontaan beginnen te dansen. Christiaan Pieters, oprichter van Bonzai Records, over ‘Universal Nation’, toen Push de studio binnenstapte met twee tracks (Nieuwsblad, 2017): “Ik luisterde eerst naar ‘Prisma’: echt een goed nummer. Maar het nummer dat erachter kwam, het b-kantje, was ‘Universal Nation’. Halverwege dat nummer stond iedereen op kantoor bovenop zijn bureau te dansen. Mike stond er met grote ogen naar te kijken, want die wist niet wat er aan het gebeuren was. We hebben hem toen gezegd: dit wordt het nummer waarmee je groot zal worden. En zo is het ook gebeurd. Universal Nation is zeker een van de top drie nummers die ooit bij Bonzai zijn uitgebracht.” 

Dat de grote mannen achter Tomorrowland ook in deze lijst zouden belanden, was meer dan te verwachten. Met een mammoet van een song. Mja, flauwe humor tegenover een beestige track? Moet kunnen. Met ‘Mammoth’ bewijzen de broers Thivaios nog maar eens uit welk EDM-hout ze gesneden zijn. Een song uit 2013, en dat maakt ‘Mammoth’ alweer 8 jaar oud, maar het heeft noch aan kracht, noch aan relevantie moeten inboeten. Een samenwerking met de Duitse dj/producer Moguai, een van Duitslands meest bekende en geroemde dj’s, een pionier met een wereldwijd renommee en dito tracks.

‘Mammoth’ lanceerde de carrière van de Belgische dj’s en was gangmaker voor het merk Tomorrowland, een track uit de gouden jaren van EDM, toen ook Swedish House Maffia, Avicii en Hardwell school maakten. Met bijna 50 miljoen streams op Spotify en 154 miljoen views op YouTube een ab-so-lu-te megahit. 

Jones & Stephenson – The First Rebirth

Hold your horses! Het is zaak om deze lijst mondjesmaat te savoureren, want anders loop je het gevaar op benen in een onontwarbaar kluwen! Maar loos gaan kan, uiteraard, zeker op deze track!

Nog een krachtpatser uit de Bonzai-stal. Jones aka Franky Jones en Stephenson hielden van harde techno, en dat spreiden ze hier mooi tentoon. Een track die het midden houdt tussen racen over het asfalt en met een straaljager door het zwerk scheuren. Bommetje! 'The First Rebirth' werd een van de fundamenten van gabber/hardcore, het anthem dat danstempels doet ontploffen. Het nummer blijft vandaag veel producers inspireren en daarom stofte de Britse trance-dj Lange (Stuart Langelaan) de plaat weer af en voorzag hij hem van een hedendaags trancegeluid. 

 

Wie we daar hebben! Boris Daenen, alias Netsky. Jong veulen ten tijde van deze release – hij is dat nog steeds – waarmee hij een ongelooflijke indruk maakte: drum and bass met een dubstep-insteek. Knalluh!

2012. Het moment waarop Netsky zijn ‘Come Alive’ releasete, een track uit zijn tweede album, ‘2’. Voor een naam van een plaat hoef je het niet altijd ver te zoeken. Vandaag is Netsky een seasoned artist, met duizend flyer miles op de teller. De wereld rond om her en der het publiek te trakteren op pompende beats. Hij bracht net nog zijn vierde plaat uit, en die heet voor de gelegenheid niet ‘4’, maar wel ‘Second Nature’. Het album telt 18 nummers, waaronder collabs met Rudimental, Hybrid Minds en Sub Focus. Fans van het genre vinden zeker heel wat om op te kauwen in de nieuwe release. Voor Netsky is het een terugkeer naar zijn roots. 

Het hoeven niet altijd bonkende beats te zijn. Ook de ietwat meer ‘mellow’ dance vindt – geheel terecht – een plek naar de top 100. Zoals deze, van Lost Frequencies. Zonder de Amerikaanse countryster Easton Corbin geen Lost Frequencies. Nu ja, dat is misschien wel een beetje heel kort door de bocht, al kunnen we er niet omheen: de make-over van Corbins gelijknamige hit door Felix De Laet legde die laatste alvast geen windeieren. Au contraire, mon pot! Au contraire! ‘Are you with me’ stond 40 weken in de Vlaamse Ultratop 50, met maar liefst vijf weken op de eerste stek. Het was meteen ook zijn internationale doorbraak. Australië, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Zweden, Israël en Polen vielen er en masse voor, net zoals Nederland, Frankrijk, Spanje, Rusland en Denemarken.

Over hoe die song tot stand kwam, vertelde hij dit (De Morgen): “De productie van 'Are You With Me' was een schoolvoorbeeld van hoe het niet moest. Ik heb dat lied gemaakt met niet meer dan een laptop en een hoofdtelefoon, zonder dat het goed was afgemixt. En toch is het zo groot geworden ... Kwaliteit is uiteraard erg belangrijk, maar het is de sfeer van een nummer die het 'm doet. Als ik 'Are You With Me' vandaag zou maken, met een sound die tot in het detail juist zit, was het misschien niet zo succesvol geweest.”

Epic nec-plus-ultra. Waar te beginnen bij deze track? Als het van Goose afhing, dan was ‘Synrise’ nooit gereleaset, wegens té simpel. Het begon met een eenvoudige arpeggio. Fijn, maar wat moeten we daarmee, dachten ze. Voortdoen!

‘Synrise’ werd een Goose-signature song. En niet zomaar één, want het zette de band helemaal op de kaart. Meer nog, het Kortrijkse viertal wist de illustere Peaches te strikken voor de zanglijn. Zanglijn? Ze was er nauwelijks, maar Peaches ging wel overstag. En de koebel? “Zo eenvoudig dat het werkt”, wist Mickael Karkousse te vertellen. ‘Synrise’ belandde uiteindelijk ook in de videogame Grand Theft Auto en in een Dior-reclamespot. Zelfs de grote jazzpianist Jef Neve herwerkte de song tot een prachtig pianostuk. Helemaal op zijn plek in de top tien! 

Met een naam als Paul van Haver kan het twee kanten op: of je settelt voor een leven als boekhouder of je zoekt jezelf een pseudoniem waar je muzikaal de wereld mee verovert. Neen, alle gekheid, wij hebben niets tegen boekhouders, echt niet. Maar we houden toch iets meer van de maestro Stromae.

Waar was jij toen ‘Alors on danse’ gereleaset werd? Wij zaten in de auto, op weg van zee naar huis. Toen we de song voor het eerst hoorden, moest de auto aan de kant, draaiden we het volume op tien en begonnen we spontaan te dansen. Op vraag van Stromae zelf en omdat het ook niet anders kon. Tien jaar oud vandaag en voor Stromae de hit die hem wereldwijd op de kaart zette. 25 was hij toen, en in Elle liet hij dit optekenen: “Ik wil geen oppervlakkige dansmuziek maken. De boodschap van 'Alors on Danse' is: laten we dansen om onze problemen even te vergeten! Maar realiseer je wel dat dansen geen langdurige oplossing is. In de tijd dat ik zelf veel naar clubs ging, heb ik veel mensen zichzelf zien verliezen in drank en uitgaan.” Anno 2020 staat er een nieuw album in de steigers. Wij zijn zeeeeeer benieuwd. 

Hey, I know mantronics is really great, but my style is much ... better. Het moet zowat de bekendste hardcore-techno lyric zijn ter wereld, één die losbarst in absolute hard-rave mayhem. Uit 1993, en onverwoestbaar, onverslijtbaar en onvergetelijk.

De rave-hit is van de hand van Jan Vervloet en Karim Boux, die er Bonzai Records groot mee hielpen te maken. Want in 1992 had de platenmaatschappij al een song gereleaset, die geen potten brak. Met ‘Bonzai Channel One’ had het label voor de eerste keer een plaats in de hitparade te pakken. Jan Vervloet daarover in Het Nieuwsblad: “Hoe dat destijds ging? Je zette het nummer op DAT (Digital Audio Tape, een digitale cassette die begin jaren ‘90 vaak in opnamestudio’s werd gebruikt, red.), je gaf dat aan de platenbaas en je vond ter plaatse een titel uit. We hebben toen gekozen voor Thunderball.” Omdat de plaat in de hitparade stond, moésten de radiozenders de plaat wel oppikken. Voor Bonzai was de trein stevig vertrokken.” 

Fiocco – Afflitto

Hé, daar hebben we dj/producer Jan Vervloet weer! Ook met ‘Afflitto’ zorgde de man voor een Belgische monsterhit. 10 weken op nummer één in 1997. Een unicum voor een dancehit, zeker toen. 

In een interview met HLN haalt Jan Vervloet graag de herinneringen op: “In februari van het jaar 1997 kwam de originele, niet-gezongen versie, uit van ‘Afflito’ en die stond tien weken op 1 in de Belgische dance charts en een ganse zomer in de officiële Ultratop 50, goed voor een top 5-notering. In die tijd moest je bij de discotheken op vrijdag- en zaterdagavond aanschuiven om binnen te geraken, want alles zat stampvol, net als op de vele fuiven en (dance)party’s die bijzonder populair waren. Met Ann Lomans, Anja Maesen en Enzo Fumarola trokken we het Fiocco-verhaal verder open en traden we als groep naar buiten. Die formule sloeg meteen aan bij het grote publiek.” 

Technotronic – Pump up The Jam

Ja. Jo Bogaert. Schreef ‘Pump up the jam’. En, patat, daar had-ie een wereldhit te pakken, gaf hij België er naast chocolade, bier en spruitjes meteen nog een referentie bij: pompende techno met een stevige rap. Yaaaaa! 

Wij dachten aanvankelijk dat het Felly was die de song van lyrics voorzag. Dansen kon ze als de beste, en lipsyncen ook, maar het was de Congolees-Brusselse Ya Kid K die de raps voor haar rekening nam. ‘Pump up The Jam’ is vandaag 30 jaar oud. En nog steeds knalt-ie fuiven een feesten naar een hogere dimensie. Het is een van ’s lands bekendste exportproducten bovendien! Officieel werden er 3,5 miljoen singles van verkocht (we spreken over een tijd waarin streamen NIET bestond. Niet. Not. Njet!) Niettemin, topnummer, een van de belangrijkste songs uit de westerse muziekgeschiedenis.