Een nostalgische terugblik op de grootste hits van 2002

A Thousand Miles – Vanessa Carlton

Ze scoorde maar één grote hit, maar speel de eerste noten van ‘A Thousand Miles’ op een piano, en zowat iedereen kan de hele tekst meebrullen. De Amerikaanse singer-songwriter Vanessa Carlton schreef en zong een van de meest memorabele liedjes van de jaren 2000, maar wist je dat ze in ons land niet eens nummer één bereikte in de Ultratop 50? De hoogste plek die ze kreeg was twee weken op de vierde plaats.

En toch is het pianolied over een allesverslindende liefde ook in ons land onsterfelijk geworden. Dat is deels toe te schrijven aan het feit dat het nummer te horen is in de soundtrack van de film ‘Legally Blonde’, maar ook aan het feit dat Carlton zich duidelijk afzette tegen de bubblegumpop van andere populaire artiesten in 2002, zoals Britney Spears of Christina Aguilera. Vandaag is het een vaste waarde op elke karaoke-avond.

Hey Ya! – OutKast

Nummer tien op Rolling Stones lijst van de 500 beste songs aller tijden, dat kan geen slecht nummer zijn. En toch stond ook dit nummer nooit op de eerste plaats in de Vlaamse Ultratop 50. Was 2002 gewoon een vreemd jaar voor de verkoop van singles? In elk geval is ‘Hey Ya!’ zo’n nummer waarbij je onmogelijk stil kan blijven zitten. Het opzwepende ritme, de snelle lyrics en de doordachte productie maken van deze hit een van de bekendste nummers van OutKast, een hiphopduo met een lange en gerespecteerde geschiedenis. Met 6 Grammy Awards op de schouw is de band van André 3000 en Big Boi de meest succesvolle rapgroep aller tijden op die awardshow.

Even opvallend is de videoclip die bij ‘Hey Ya!’ hoort. We zien daarin een band, bestaande uit allemaal klonen van Adré 3000, die allemaal in het groen gekleed zijn en Beatles- of Elvisgewijs het publiek tot een uitzinnige extase opzwepen. OutKast won de MTV Video Music Awards voor video van het jaar, beste hiphopvideo, beste visuele effecten en beste art direction. Alstublieft. Schudden met een polaroid voelt nooit meer helemaal hetzelfde.

Désenchantée – Kate Ryan

Deze Belgische zangeres schopte het wel voor zes weken tot het hoogste schavot van de Ultratop 50 in het jaar 2002, en wel met een cover. Kate Ryan bracht dat jaar haar Eurodanceversie uit van ‘Désenchantée’, oorspronkelijk ingezonden door de Franse zangeres Mylène Farmer in 1991. Het nummer werd een hit in heel Europa en zette de toen nog piepjonge zangeres op de kaart.

Onlangs vertrouwde ze Radio2 toe dat ze, toen ze 21 jaar oud was en haar cover opnam, eigenlijk nog helemaal niet goed Frans kon. Ze wist naar eigen zeggen lang niet wat ze zong. “Ik dat nummer eerst vanbuiten moeten leren, vooral mijn accent moest goed zitten. Ik was vroeger op school al goed in imiteren. De eerste keren heb ik het vooral fonetisch gezongen. Pas daarna ben ik me gaan verdiepen in de betekenis van de tekst. Dan besefte ik: het is pure poëzie. Het is een meesterlijk gedicht”, liet ze optekenen. Later zou ze nog meermaals (deels) Franstalige hits scoren, zoals met ‘Je t’adore’, ‘Voyage voyage’ en ‘Ella elle l’a’.

The Ketchup Song – Las Ketchup

Plak wat nonsenswoorden achter elkaar op een catchy beat, verzin er een eenvoudig imiteerbaar dansje bij en voilà, je hebt een single die wereldwijd zeven miljoen keer over de toonbank gaat. Het klinkt eenvoudig, maar dat is het helemaal niet. De Spaanse popgroep Las Ketchup deed het wel met hun enige grote hit, ‘The Ketchup Song (Aserejé)’. Over de hele wereld bereikte het de eerste plaats in de hitlijsten en in Vlaanderen stond het maar liefst twaalf weken op één.

Volgens de drie leden van Las Ketchup is de nonsenstekst in het refrein gebaseerd op het Amerikaanse rapnummer ‘Rapper’s Delight’ van The Sugarhill Gang, alsof een Spaanstalig kind fonetisch de tekst zou willen uitspreken. De rest van de tekst gaat namelijk over een jongen die zijn favoriete nummer hoort in de club, ‘Rapper’s Delight’. Toch hoorden sommigen er een satanische boodschap in. In de Dominicaanse Republiek werd het lied om die reden zelfs verboden.

How You Remind Me – Nickelback

Hoe kan je als band wereldwijde successen boeken en hele stadions vullen met toegewijde fans, en toch bekend staan als de meest gehate muziekgroep ter wereld? Vraag het maar aan Nickelback, dat al enkele jaren die onfortuinlijke titel meedraagt. De Canadese postgrungeband achter leadzanger Chad Kroeger werd door Billboard eerst uitgeroepen tot de meest succesvolle band van de jaren 2000, om in 2013 door lezers van Rolling Stone verkozen te worden tot de op één na slechtste band uit de jaren 90. Begrijpe wie begrijpen kan.

De single ‘How You Remind Me’ zorgde in 2002 voor de grote commerciële doorbraak. Kroeger schreef het nummer naar verluidt toen hij een ruzie had met zijn vriendin. Hij stormde naar de kelder, waar zijn opnameapparatuur opgesteld stond, en begon luidop een tekst te improviseren waarmee hij duidelijk wilde maken hoe kwaad hij was op haar. Hij verwachtte een verontschuldiging, maar kreeg in plaats te horen dat de tekst geweldig klonk. “Ik zie het als een sarcastische kijk op relaties, niet als een wraaknummer”, zei de zanger achteraf in Billboard.

Lees ook:

• Een nostalgische terugblik op de grootste hits van 1998
• Een nostalgische terugblik op de grootste hits van 1999
• Een nostalgische terugblik op de grootste hits van 2000
• Een nostalgische terugblik op de grootste hits van 2001
• Deze videocliptrends uit de jaren 90 en 2000 zijn hopeloos achterhaald